Hakemin Sesi okuyucuları bizleri gerek telefon ile gerekse mesajlarla uyarıyorlar.
Neden Hakemin Sesi’nde haber çıkmıyor diye..
Rahmetli Eski Cumhurbaşkanımız Sayın Süleymen Demirel’in Unutulmaz söylerlerinden birini neydi? "Benzin vardı da biz mi içtik"
Bizde şunu söylüyoruz; Haber var da biz mi yapmadık?
Ama onlara hak veriyoruz ve en azında yorum – haber şeklinde yazılarımıza devam edeceğimizi buradan beyan ediyoruz..
Hakemlerimizi Dünya Kupası'na Götürmeyen Düdük Değil, Oluşturulan İklimdir
Türk futbolu yıllardır aynı tartışmanın içinde dönüp duruyor. Bir maç biter, hakem konuşulur. Bir hafta geçer, yine hakem konuşulur. Sezon biter, değişen tek şey takvim olur. Değişmeyen ise hakemlerin hedef tahtasına oturtulmasıdır.
Her tartışmalı pozisyonun ardından sert açıklamalar geliyor. Kulüp başkanları, yöneticiler, teknik direktörler ve televizyon yorumcuları günlerce hakemleri konuşuyor. Sosyal medyada linç kampanyaları düzenleniyor, isimler tek tek hedef gösteriliyor. Sonra da dönüp, "Neden dünya çapında hakem yetiştiremiyoruz?" diye soruyoruz.
Cevabı aslında çok uzaklarda aramaya gerek yok.
Hakemlik sadece koşmak, kural bilmek ya da maç yönetmek değildir. Hakemlik aynı zamanda özgüven işidir. Sürekli baskı altında bırakılan, her hatasında itibarı zedelenen, doğru karar verdiğinde bile takdir edilmeyen bir hakemin uluslararası arenada kendine güvenle düdük çalmasını beklemek gerçekçi değildir.
Bugün Avrupa'nın önde gelen hakemlerine baktığımızda, elbette onlar da eleştiriliyor. Ancak eleştiri ile itibarsızlaştırma arasında önemli bir fark var.
Bizde ise daha lig başlamadan hakemler tartışmanın merkezine yerleştiriliyor. Her hafta yeni bir isim kamuoyunun önüne atılıyor.
Böyle bir ortamda hakem yetişir mi?
Yetişse bile zirveye çıkabilir mi?
Ne yazık ki son yıllarda bunun cevabı olumsuz oldu. Türk hakemliği, uzun süredir Dünya Kupası'nın en büyük sahnesinde eski ağırlığını hissettiremiyor. Bunun tek nedeni performans eksikliği değildir. Sürekli tartışılan, güvenilmeyen ve baskı altında kalan bir hakemlik sisteminin uluslararası saygınlığını koruması da kolay değildir.
Hakemler elbette hata yapacaktır. Futbolun doğasında bu var. Ancak her hatayı bir komplo, her kararı bir niyet sorgulamasına dönüştürmek, hakemleri geliştirmiyor; tam tersine geriye götürüyor.
Türk futbolunun ihtiyacı, daha fazla kavga değil; daha fazla güven ortamıdır.
Hakemler hesap verebilmeli, eğitimleri güçlendirilmeli, performansları objektif şekilde değerlendirilmelidir. Ama aynı zamanda, görevlerini korkmadan yapabilecekleri bir futbol iklimi de oluşturulmalıdır.
Çünkü unutmayalım...
Hakemlerine güvenmeyen bir futbol ülkesi, dünyanın da güveneceği hakemler yetiştiremez.
Belki de yıllardır özlemini çektiğimiz Dünya Kupasındaki başarı gelmeyince, sadece hakemlerin değil, hepimizin aynaya bakmasını gerektiren bir gerçeği anlatmıyor mu?
Başarılı hakemler, yalnızca iyi eğitimle değil; güven duyulan, saygı gösterilen ve desteklenen bir futbol kültürüyle yetişir.
.
Ahmet yenilmez
01 Temmuz 2026 Çarşamba 23:36