Üst klasman hakemlerinden Deniz Çoban, 30 Eylül 2015 tarihi itibariyle kendi isteğiyle hakemlik görevini bıraktı.
Bunu kamuoyuyla paylaşmak için bir basın toplantısı düzenledi ve ekranlar karşısında ağladı.
Orada şu sözleri söyledi:
Ben de biliyorum kurumların belli kuralları var. UEFA'nın FIFA'nın kuralları var. Bunların dışına çıktığımın farkındaydım zaten. Kimse etkili olmadı bunda. Bir hata yapmışsanız da sonucuna katlanmak zorundasınız.
Ben vicdanımın sesiyle hareket ettim. Ama biliyorum ki Türkiye'de vicdanının sesiyle hareket eden insanlar maalesef sıkıntısını önlerindeki süreçte çekiyorlar. Ben onu o anda hissettim ve bildim zaten. Hakemlikte daha ilerisinin olmadığı, yapmamın yani bir şey düşünmedim o dakikadan sonra. Ben dedim bu konuşmayı yaptım, bundan sonrası olmaz, benim için hakemlik bitti dedim, odur.
Ben sadece şunu söyleyebilirim. Camianın içinden yeni çıktım, artısını eksisini tam net ifade edemem. Şunu çok net biliyorum, hakem camiasının içinde bulunan her bir fert hata yapmamak için, bu eleştirilere maruz kalmamak için işlerini en güzel şekilde yapmak için büyük fedakarlık sergiliyorlar. Ailelerinden, eşlerinden, çocuklarından, işlerinden, özel hayatlarından ayırdıkları her dakikayı bu işe ayırıyorlar.
- Herkesin söylediği klasik şeyi tekrar etmiş olacağım ama kim kendi işinde hata yapmıyor mu? Cerrah hata yapmıyor mu? İnsan hayatına mal oluyor. Şoför hata yapmıyor mu? İnsan hayatına mal oluyor. Hakem arkadaşım da hata yapacak. Yapamaması mümkün değil ki. Yapmaması için robot olması lazım. Bir şeylerin değişmesi lazım, ne olur da değişir bilmiyoruz. Bir hakem bir hata yaptıysa emin o futbolcudan, o takımdan, seyirciden daha beter kahroluyor. Nasıl yaptım diye kendini yiyor. Hiç kimse bilerek hata yapmıyor dedi ve ekranlarda ağladı.
Yakışmadı Deniz yakışmadı..!
Sevgili Deniz kardeşim. Seni iyi tanırım temiz bir insansın, dürüstsün ama bu ağlayarak bırakmak hiç ama hiç yakışmadı. Uzun yıllardan beri Türk hakemliğine hizmet ettin. Teşekkür ederiz ama ağlayarak bırakmak da niye?
Bu ülkenin tek hakemi sen değilsin. İlk defa da bırakan sen olmayacaksın. Geriye dönüp bir arkana bak hangi ağabeyin hakemliği ağız tadında bırakmış. Senden çok daha üst düzey ağabeylerinde istediği ortamlarda bırakamadı yada bıraktırıldı.
Duygusal olman, ailesini de sevmen güzel. Bu görevlerde duygusallığa pek gerek yok. Tabiî ki etten kemikten yapıldık. Senin yaşadıklarının bir benzerini ben yaşadım. Üzerime hakemliği bırakmam için ne Ali Cengiz oyunları oynandı. Ben de basın açıklaması yaptım ama ağlamadım. Bunlar kötü örnekler. Bizler dostuz sana önce aa bak Deniz çok duygusal çocuk diyecekler daha sonra ekranlar karşısında sümsük sümsük ağladı diyecekler. Hatta bunu ilk söyleyen Erman Toroğlu oldu. İnan bunun sayısı her geçen gün artacak.
Bir gün eski MHK başkanı Ahmet Güvener ile bir röportaj yapıyordum. Bir hakem aradı ve dedi ki hocam ben hakemliği her şeyden çok seviyorum bu benim yaşam biçimim dedi. Ahmet Güvener de iyi o zaman senden hakem olmaz dedi ve telefonu kapattı.
Daha sonra neden böyle davrandınız dediğim de bana şunları söyledi; Sevgili Ercan hayatta insanın ailesinden , anasından, babasından ve kardeşlerinden ve de çocuğundan daha değerli ne olabilir ki..
Bu kadar hakemliğe tutkulu ve hakemkolik bir insandan her şey beklenir dedi.
Ben buradan genç hakem kardeşlerime seslenmek istiyorum.
Her şey hakemlik değil. Hakemlik günlük yaşantınızın bir parçası olmasın. Önce ailenizle ve işinizle ilgilenin. Hakemliği profesyonellerin dışında olanlar birer hobi olarak görsün.
Kesinlikle dışlamasınlar ve çok rakipleri olduklarını unutmadan çalışmalarını sürdürsünler.
Bakın en ünlü hakemler bile bırakmak zorunda kalıyor.
Deniz Çoban, maç sonunda 'hata yaptım' diyerek bütün futbol kamuoyundan özür dilemesi bir erdemlilikti. Hakem camiasında bir ilki gerçekleştirdi. Hata yaptım dedi ve hakemliği bırakarak tarihe geçti ancak basın açıklamasındaki ağlaması yanlıştı. Şık olmadı. Ruh hali bozuk şekilde basın karşısına çıkması tartışmalara neden olabilir.
Deniz Çoban’a bundan sonra ki yaşamında başarılar diliyoruz.
